تحقيق سياست در اسلام

کتاب دین و سیاست,درآمدی بر رابطه دین و سیاست,دین و سیاست در اندیشه مدرن,جدایی دین از سیاست شهید مطهری,جدایی دین از سیاست به انگلیسی,تعریف اندیشه سیاسی در اسلام,جدایی دین از سیاست سروش,نظرت در مورد سیاست,پژوهشنامه حقوق و علوم سیاسی,مقالات علوم سیاسی و روابط بین الملل,حقوق و علوم سیاسی چیست؟,مقاله سیاسی کوتاه,مقاله سیاسی روز,مقاله روش تحقیق در علوم سیاسی,رابطه حقوق و علوم سیاسی,تعریف علم سیاست,اندیشه های سیاسی در اسلام و ایران pdf,کتاب اندیشه سیاسی در اسلام,اندیشه سیاسی در اسلام pdf,اندیشه سیاسی در اسلام و ایران,خلاصه کتاب مبانی اندیشه سیاسی در اسلام,تاریخ اندیشه سیاسی در اسلام,رشته علوم سیاسی زیر مجموعه کدام رشته است,شغل های رشته علوم سیاسی,بازار کار علوم سیاسی برای زنان,بازار کار علوم سیاسی در خارج از کشور,علوم سیاسی در اموزش پرورش,مقایسه رشته حقوق و علوم سیاسی,بهترین گرایش علوم سیاسی,علوم سیاسی چیست,شغل های علوم سیاسی,کتابهای علوم سیاسی,رشته علوم سیاسی برای زنان,مومن باید سیاسی باشد امام علی,حکومت و سیاست چه ارتباطی با یکدیگر دارند,تعریف سیاست,اهداف و سیاست های کلان از دید اسلام,رابطه سیاست و دیانت در نهج البلاغه,نظریه مبتنی بر جدایی دین از سیاست,اسلام ناب محمدی ص از کدام دیدگاه در رابطۀ دین و سیاست دفاع می کند,طرفدار جدایی دین از سیاست در جدول,انشا در مورد اسلام,مقدمه: از نظر شواهد و مدارک مسلم تاريخي قبل از ظهور اسلام ، در حجاز حكومت و دولتي وجود نداشت ، و نظم سياسيِ خاصي بر زندگيِ اعراب بدوي حاکم نبود.[1] پس از ظهور اتحقيق سياست در اسلام|34010363|sah|تحقيق علوم سياسي,دانلود تحقيق سياست در اسلام,کار تحقيقي علوم سياسي,علوم سياسي,سياست در اسلام,سياست از نظر اسلام,تحقیق سياست در اسلام,مقاله سياست در اسلام,پاورپوینت سياست در اسلام,پایان نامه سياست در اسلام,آشنایی با سياست در اسلام
با ما همراه باشید با موضوع تحقيق سياست در اسلام

مقدمه:
از نظر شواهد و مدارک مسلم تاريخي قبل از ظهور اسلام ، در حجاز حكومت و دولتي وجود نداشت ، و نظم سياسيِ خاصي بر زندگيِ اعراب بدوي حاکم نبود.[1] پس از ظهور اسلام در مكّه، و هجرت پيامبر اکرم (ص) به مدينه، آن حضرت براي اولين بار ساکنان آن ديار را تحت فرمان يک دولت مرکزي در آورد و نظام قبيلگي حاکم بر آنان را به نظم سياسي و اجتماعي نويني مبدل ساخت و علاوه بر آموزش و تربيت، شخصاً سرپرستي و رهبريِ جامعه اسلامي را به عهده گرفت و به اداره نظام اجتماعيِ مسلمين در بخش هاي مختلف قضايي، فرهنگي، سياسي، نظامي و اقتصادي پرداخت.[2] اين مسئله، از نظر آيات قرآن و شواهد تاريخي، چندان واضح و آشكار است كه حتي شرق شناسان غيرمسلمان نيز بدان تصريح كرده اند. دانشمند ايتاليايي، فل لينو در اين باره مي گويد: «حضرت محمد (ص ) در يك زمان، دين و دولت را پايه گذاري كرد و گستره اين دو، در دوران زندگي اش، هم سان بود. »[3] و به عقيده ستروتمان : « اسلام پديده اي ديني و سياسي است ؛ زيرا بنيان گذار آن، علاوه بر نبوت، حكومت را نيز دردست داشت و به شيوه حكومت داري كاملاً آگاه بود.»[4]
اما با وجود اين در سده اخير برخي نويسندگان[5] تحت تاثير آموزه هاي سکولاريسم و جدايي دين از سياست ، الهي بودن حکومت پيامبر گرامي اسلام (ص) را مورد تشکيک قرار داده و با بشري دانستن آن ، ادعا نمودند که پيامبر اکرم (ص) شان ولايت و زعامت سياسي را نداشته و از سوي خداوند مامور به تشکيل حکومت نبوده است. بنابراين اگر آن حضرت در زمان خويش اقدام به تشكيل حكومت نمود، بنابر نياز جامعه بود، نه تكليفي الهي و ديني؟!
در پاسخ به اين شبهه لازم است تا منطق قرآن درباره نقش پيامبر اكرم(ص) در دولت اسلامي را مورد بررسي و تحليل قرار بگيرد: